I Liq Chuan jest stylem Kung Fu, bazującym wyłącznie na wrażliwości fizycznej i świadomości zmysłowo-mentalnej. W stylu tym nie rozwijamy technik służących radzeniu sobie w konkretnych sytuacjach; byłoby to tylko tworzeniem kolejnych nawyków. W trakcie procesu nauki (który nie polega na akumulacji ani imitacji, lecz na rozpoznawaniu i urzeczywistnianiu) uczeń zaczyna rozumieć, jak umysł i ciało wpływają na siebie nawzajem i rozwija umiejętność ich zjednoczenia i koordynacji. Powinien, w ramach treningu, rozpoznać sześć punktów fizycznych oraz trzy czynniki mentalne i pogłębić zrozumienie ruchu mięśni, struktury ciała (kostnej, ścięgien i więzadeł), wykorzystania chi (energii) oraz procesu mentalnego. Rozluźnienie jest podstawowym składnikiem sztuki. Obejmuje ono proces luźności, miękkości, elastyczności oraz fa jing (emisji mocy). Gdy ćwiczący I Liq Chuan tylko dotknie rąk lub ciała przeciwnika, natychmiast wyczuwa jego środek ciężkości oraz intencję zadania ciosu lub wykonania techniki. Na wyższym poziomie sztyki ćwiczący potrafi wyczuć intencje przeciwnika za pomocą samej świadomości, bez kontaktu fizycznego. Może przekierować siłę i wykorzystać ją przeciw przeciwnikowi lub wykorzystać fa jing (uderzenie wyzwalające energię), w zależności od stopnia zagrożenia.

To umysł prowadzi, zaś ciało podąża. Gdy chcesz poruszyć przeciwnika, najpierw poprowadź jego umysł – dopiero potem jego ciało. Jeśli spróbujesz poruszyć przeciwnika samą brutalną siłą, jego ciało wyda się ciężkie i będziesz musiał zużyć dużo energii. Umysł, z kolei, nie posiada ani wagi ani rozmiaru. Gdy opanowana zostanie sztuka prowadzenia umysłu, kobieta lub dziecko może z łatwością pokonać potężnego mężczyznę. Gdy pokierujesz umysłem przeciwnika, on sam pokieruje ruchem własnego ciała. Pokona sam siebie.

Pierwotnie nie było w I Liq Chuan żadnych form treningowych. Na początku system zawierał jedynie wyspecjalizowaną praktykę lepkich dłoni, wynikającą z nich wrażliwość oraz Chi Kung. System został rozszerzony i obejmuje dziś dwie formy treningowe. Zastosowań wciąż uczymy się z praktyki lepkich rąk, opartych na „wewnętrznym odczuciu”. W I Liq Chuan główny nacisk położony jest na świadomość, która rozwija się w czasie dzięki wytrwałej pracy i zrozumieniu filozofii I Liq Chuan. Uczeń za pośrednictwem formy uczy się, jak stać się pozbawionym formy. Nie ma ustalonych ruchów. Każdy ruch opiera się na obecnych warunkach i na tym, jaki ruch w takich warunkach jest najbardziej odpowiedni. Mierząc się z energią przeciwnika możesz jedynie wykorzystać swoją własną energię w odpowiedni i precyzyjny sposób. Nasza sztuka jest narzędziem, które może pokazać ci kim jesteś i czym jest natura. Nie jest jej celem rozbudowa sztuki jako systemu.

Źródło: iliqchuan.com
Tłumaczenie: Bartosz Samitowski